Hoog water in 2021 en 2024
Mooder Maas
Zaterdag, 30 januari 2021.
Door overvloedige regenval in het stroomgebied van de Maas ontkwam ook Mook niet aan een stijgende waterstand. Vrijdag jl. om 12.00 uur stond het water op 7,86 meter. Zaterdag rond hetzelfde tijdstip was dat al 8,30 meter , een stijging van bijna 40 centimeter. Het water klotst inmiddels tegen de onderkant van de oude waterschaal achter het Maasstaetecomplex. De sluisdeuren in de brug zijn gesloten om het achterland te beschermen tegen het hoge water.
Een kort filmpje laat de situatie zien.
Zondag 31 januari 2021
Vandaag een filmisch rondje gemaakt tussen Mook en Gennep.
Rond 14.00 uur staat het water op 8,60 meter boven N.A.P. Zaterdag was dat nog 7,86 meter: een verschil van ruim 70 centimeter. Op de historische peilschaal is de waterstand met een beetje geluk af te lezen, want de schaalverdeling is slecht zichtbaar. Voor en achter de keersluis in de Cuijksesteeg is een duidelijk hoogteverschil te zien. Ook nog naar De Gebrande Kamp geweest, tussen Middelaar en Milsbeek. Het water heeft een groot deel van dit natuurgebied in bezit genomen. De koeien staan er gelukkig hoog en droog en zijn voorzien van hooi en stro. De Niers bij Gennep is niet meer te herkennen als rivier; het is één grote watervlakte.
Maandag 1 februari 2021. De derde dag van de hoogwatergolf in Mook
Zondag jl. stond het water rond 14.00 uur op 8,60 meter. Vandaag is dat rond hetzelfde tijdstip al 9,09 meter. De Maas treedt nu ook buiten haar bedding. De graslanden ter hoogte van de Halderweg staan gedeeltelijk onder water, net als het gebied bij de Maasdijk. De historische peilschaal achter het Maasstaetecomplex is helemaal in zijn element: eindelijk water aan de voeten. Ter hoogte van de Mookse kerk is de Kadeweg overstroomd en staat het water tot aan de voet van de nieuwe keermuur. Ook de welkomszuil houdt de voeten niet droog.
Voor en achter de sluisdeuren bedraagt het verschil in waterhoogte ruim een meter.
De koeien in De Gebrande Kamp staan nog steeds droog en ook rond het Genneperhuis is het goed toeven.
Vanaf dinsdagmiddag zal het water naar verwachting gaan dalen. Of dat zo blijft… De verwachting is dat het komend weekend opnieuw zal stijgen.
Mook en de Maas 16 juli 2021
Na het uiterste zuiden van het land raast al dat water langs Mook, voordat het onze provincie verlaat. De Maas is breed en onstuimig, en laat overal langs de oevers haar sporen achter.
Een impressie van de waterstand op vrijdag 16 juli 2021 rond 18.00 uur. De opnamen zijn gemaakt tussen de sluis in Heumen en de keersluis in Mook, waar het hoge water zichtbaar zijn weg zoekt door het landschap.
Mook en de Maas 17 juli 2021
Een impressie van de waterstand op zaterdag 17 juli 2021, opnieuw rond de klok van 18.00 uur. De opnamen zijn weer gemaakt tussen de sluis van Heumen en de keersluis in Mook.
In één etmaal is het water ruim een meter gestegen. De Maas duwt zichtbaar tegen haar oevers, kruipt de uiterwaarden in en laat het landschap stukje bij beetje verdwijnen onder het grijze, stromende water. Het verschil met de dag ervoor is onmiskenbaar.
Mook en de Maas 18 juli 2021
Vandaag een impressie van de waterstand op zondag 18 juli 2021. Opnieuw rond dezelfde tijden als de andere dagen en via dezelfde route. Alleen is het filmpje dit keer wat langer geworden… er was simpelweg te veel te zien.
Plekken waar ik gisteren nog zonder moeite kon komen, waren vandaag al onbereikbaar. Er is tenslotte opnieuw bijna een meter water bij gekomen.
Het meetstation van Rijkswaterstaat voor Mook staat ter hoogte van het Maas-Waalkanaal. De gemeten standen van vrijdag, zaterdag en zondag waren respectievelijk +8,74, +10,00 en +10,75 meter ten opzichte van N.A.P.
Mook en de Maas 20 juli 2021. De Maas trekt zich terug.
Het water van de Maas is inmiddels bijna terug op het normale peil. Het meetpunt van Rijkswaterstaat geeft rond de +8,20 meter N.A.P. aan. De rust lijkt weergekeerd, het landschap ademt voorzichtig uit.
Maar wie goed kijkt, ziet overal de herinnering aan het hoge water. Op de Mookse Kadeweg en bij de kerk ligt een dikke laag modder, van ver aangevoerd en hier achtergelaten. De afrasteringen in de uiterwaarden hangen vol gras en plantenresten — misschien ooit bedoeld als hooi.
De kruidachtige planten staan allemaal in dezelfde richting gebogen. Een stille getuigenis van de kracht van de stroming. Alles wijst naar het noorden, naar de Noordzee.
De Maas kwam, steeg, beheerste het landschap — en trok zich weer terug. Wat blijft, zijn de sporen en het verhaal.
Hoogwater begin 2024
Van november 2023 tot en met de eerste week van 2024 viel er in de ons omringende landen uitzonderlijk veel regen. Al dat water wordt via de grote rivieren afgevoerd naar de Noordzee. De Maas en de Rijn stromen via Nederland naar zee, waardoor ons land met recht een van de delta’s van Europa genoemd kan worden.
De Maas, een echte regenrivier, stroomt ook langs Mook en Heumen. In Mook stond het water op zaterdag 6 januari 2024 tot vlak aan de kade. Bij het sluizencomplex in Heumen was de nieuwe keersluis gesloten.
Het scheepvaartverkeer werd daarom geschut via de oude sluis. Normaal gesproken staat de sluis bij Heumen altijd open en wordt er niet geschut. De Maas wordt immers door zes stuwen gereguleerd, waardoor de waterstand meestal vrijwel gelijk blijft.
Pas bij een waterstand hoger dan ongeveer N.A.P. +12,15 meter worden schepen hier geschut. Dat is anders dan bij de Waal. Tussen de Maas en de Waal bestaat namelijk een natuurlijk hoogteverschil in waterstand, waardoor bij de sluis van Weurt altijd geschut moet worden.
In de film is te zien dat er maar net twee vrachtschepen in de sluis passen. De opnames zijn sterk ingezoomd, zodat goed zichtbaar is hoe de sluisdeuren sluiten. Daarnaast bevat de film enkele dronebeelden.
Zo zien we onder meer de splitsing van de Maas en het Maas-Waalkanaal, de uiterwaarden bij het voormalige volkstuinencomplex en de spoor- en fietsbrug bij Mook.
13 januari 2025. De Maas terug in haar bed.
De Maas is inmiddels weer op normale hoogte, maar enkele dagen geleden zag het beeld er anders uit. Na zware regenval in het stroomgebied steeg het peil bij het meetpunt in Mook van 830 cm op vrijdag 10 januari naar 927 cm op zondag 12 januari. Rond 20.00 uur werd het hoogste punt bereikt. Daarna daalde het water snel: op 14 januari stond het peil alweer op 847 cm boven NAP.
Op maandag 13 januari maakte ik nog een wandeling langs de Maas. Het had die nacht gevroren. In de weilanden lagen plassen water met een dun laagje ijs — stille restanten van het hoge water. De rivier trok zich terug, maar liet haar sporen nog even achter in het winterse landschap.
Reactie plaatsen
Reacties